Aktualności
"Każde pokolenie ma własny czas Każde pokolenie chce zmienić świat..."
Nadszedł długo oczekiwany czas, dzień zakończenia roku szkolnego 2022/2023 klasy ósmej. Uroczystość miała wyjątkowy charakter. Był to ostatni dzień Naszych Pierwszych ósmoklasistów w Szkole Podstawowej nr 7 w Koninie. Skończy się pewien etap w życiu. Zamknęły się drzwi jednej szkoły, a otworzyły - drugiej. I chociaż niecierpliwie wielu czekało na ten moment, to jednak pojawia się tęsknota za tym, co było, co minęło: "To serdeczne pożegnanie z uczuciem, tęskną nutką i tylko w kąciku serca, jakby żal płakał cichutko."
Naszym Pierwszym Ósmoklasistów wręczono Tytuły Absolwentów Szkoły Podstawowej nr 7 oraz Honorowe Statuetki. Cała uroczystość miała uroczysty charakter, przeplatany nutą wspomnień. Wysłuchaliśmy historii - przepisu: czy wiecie, jak trudno zostać uczniem? Wyróżniono uczniów działających w Samorządzie Uczniowskim, w bibliotece szkolnej, na rzecz Wolontariatu, w konkursach... Dziękowaliśmy tym, którzy zawsze przy nas stali i wspierali wszystkie nasze działania, którzy wykazali niezwykle dużo energii, zaangażowania w życie naszej szkoły, czyli rodzicom uczniów klasy ósmej.
W każdej uroczystości jest czas powitań i czas pożegnań i tak też było u Nas. Nikt przecież nie jest samotną wyspą. Wysłuchaliśmy pięknych słów byłej przewodniczącej Samorządu Uczniowskiego oraz nowo wybranego Samorządu Uczniowskiego z klasy 6, 5, 2. Uczniowie klasy ósmej w ciepłych słowach podziękowali za pracę nauczycielom, za odkrywanie ich wartości i siły, za dodawanie odwagi, za otwarte serca, za to, że umieli słuchać i odkrywali nowe światy i ich talenty, mieli czas, dawali nadzieję i rozwijali wyobraźnię, nauczyli prosić, przepraszać, dziękować. Słowa pożegnań i podziękowań usłyszeliśmy również od wychowawcy klasy, rodziców klasy ósmej, Rady Rodziców, Dyrekcji...
W uroczystym pożegnaniu nie mogło zabraknąć poezji, bo przecież "nic dwa razy się nie zdarzy..." chociaż już niedługo "... na innej drodze, na innym szlaku... i muzyki, która zmywa z duszy codzienność "nie złamie mnie nic/ los mi sprzyja..." jest, przecież "... wiele dróg na horyzoncie... wejdę wszędzie/ najlepiej na szczyt..." i wysłuchaliśmy pięknej gry na saksofonie.
Na zakończenie czekała Nas niespodzianka... Obejrzeliśmy film przygotowany przez wychowawcę o klasie 8 a: jacy to kiedyś byliśmy?, a uczniowie klasy 8 a przygotowali kabaretowe scenki z życia klasy i szkoły: Jak to było...bywało? Aktorzy spisali się na medal, o czym świadczył gromki śmiech przybyłych. To był niezapomniany czas... Uroczystość dobiegła końca i stała się wspomnieniem, które na długo zapadnie w pamięci obecnych, bo przecież "istnieje tylko jedna droga do innych - droga serca."











